Kauai, een schitterend eiland, een schitterende ervaring

(6 september 2018 – lokale tijd 15.23 uur)

Hooii lezer,

Vorige week liet ik je weten dat ik afgelopen weekend een ander eiland ging ontdekken. Dit eiland heet Kauai.

Vrijdag, na mijn lessen ging ik samen met Demi nog snel iets eten in Downtown. Daarna hebben we een Uber genomen richting de luchthaven: Honolulu International Airport (HNL). Toen we onze koffer gingen inchecken, kwamen we erachter dat er dus nog een van der Honing op het vliegtuig ging zitten. Wie deze van der Honing is, is me nog altijd een raadsel. Na het inchecken van onze bagage, hebben we de tijd doorgebracht onder het genot van een alcoholvrije lava flow. Daarna het vliegtuig genomen richting Kauai.

Rond ongeveer 18.00 uur waren we geland. Na het ophalen van onze koffer, dachten we, omdat ons motel 5 minuten rijden met de auto van de luchthaven gelegen lag, we dit ook wel met onze benenwagen konden doen. Echter toen we een stukje verder waren, zagen we geen voetpad meer en zouden we op de weg het stuk moeten wandelen. Dit zagen we niet zitten, omdat ze hier nogal wild kunnen rijden. Dus zijn we teruggegaan en hebben we een taxi genomen richtingen het Tip Top Motel.

Eenmaal aangekomen bij ons Tip Top Motel, namen we onze spulletjes uit de koffer en gingen we onze zelf gesmeerde boterhammen met pindakaas eten. Na ons avondmaal zijn we een blokje om gaan wandelen en erna vroeg in ons bedje gedoken.

De dag nadien (de zaterdag dus) moesten we al om 06.00 uur bij een check-in punt staan aan de andere kant van het eiland. Het was dus een korte nacht en de Uber heeft ons om 05.45 uur afgezet. De buurt was blijkbaar niet de veiligste buurt en hij zei: blijf onder de lampen wachten en niet in het dikke donker. We dachten echter, over een kwartiertje is onze check-in al daar, maar toch nog zijn we onder het licht blijven wachten. Hawaianen zijn geen Hawaianen als ze niet relaxed zijn, dus in plaats dat de check-in om 06.00 uur was, was het 06.30 uur.

Je vraagt je nu zeker af, welke check-in? Waarvoor moet jij je nog inchecken als je al ingecheckt bent bij het hotel. Nou, we gingen die zaterdag dus kajakken. Met onze instructors: Mekenzee en Zack, en nog andere toeristen zijn we richting de Napoli Coast gereden. Hier konden we ons omkleden en daarna gingen we de zee in om te gaan kajakken. Wat was dat gaaf en leuk zeg! Ik dacht dat ik het nooit ging volhouden, maar ik heb het tegendeel bewezen. Onderweg met onze kajak konden we genieten van Hawaiaanse dolfijnen en van een schitterend uitzicht op de bergen en uitgedroogde watervallen van het eiland. Dit was zo vet! ik heb wilde dolfijenen met baby’s gezien! WAUW!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De heenweg was zwaar. We hadden wind tegen en de golven stonden sterk. Maar na een lange tijd kajakken, kwamen we uit op een afgelegen strand dat alleen maar vanuit het water te bereiken was. Hier kregen we een lekker broodje en een drankje en konden we het stukje strand verkennen. Toen we de grote stenen waren aan het beklimmen, en ons omdraaide, zagen we een zeeleeuw of zeehond op strand liggen. Nog een keer: WAUW! Hoe prachtig is het om deze dieren in hun eigen natuurlijk habitat te zien leven. Na een tijdje zouden we onze kajak terugpakken en terug richting de auto gaan, maar toen, plots van het één op het andere moment, zagen we de zeeleeuw of zeehond zwemmen doorheen het water!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Demi en ik zaten allebei apart bij de instructors in de kajak. Misschien daarom dat het niet al te zwaar voor ons was… Zack doet zijn stage bij het bedrijf en had de volgende vrij. Hij zag het wel zitten om met ons de zondag naar de Waimea Grand Canyon te gaan. Ze vroegen of ze ons ook ergens moesten afzetten, want wij waren de enige die geen auto hadden. We hebben gevraagd of ze ons naar een strand konden brengen waarbij we een mooi uitzicht hadden op de zonsondergang. Het uitzicht was adembenemend, maar we moesten toch nog even de schade van slaap inhalen. Dus, zijn we op strand voor een tijdje in slaap gevallen. Daarna hebben we genoten van de zonsondergang en van de lokale muziek wat er werd gezongen. Hierna waren we opzoek gegaan naar het lokale festivalletje wat er was, maar we vonden het niet. We hebben dan maar de Uber genomen en zijn terug naar Tip Top Motel gegaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Eenmaal bij Tip Top Motel aangekomen, begon mijn maagje toch wel te grommelen. We zagen de dag ervoor een Italiaans restaurantje liggen en zijn hier gaan eten. Wat had ik dat gemist, echt Italiaans eten.

De volgende dag (zondag dus) kwam Zach ons in de middag halen om naar de Waimea Grand Canyon te gaan. Onderweg zijn we gestopt in het dorpje waar Lilo en Stitch werd bedacht – opgenomen. Hier hebben we een lekkere smoothie gehaald en zijn we daarna doorgegaan naar de canyon. Toen we eenmaal bij de Grand Canyon aankwamen, startte de auto niet meer. De rest hebben we moeten liften. De foto’s van de Waimea Grand Canyon spreken voor zich. We hebben soms lang moeten wachten voordat de mist en de wolken uit het gebied waren. Maar dit was adembenemend! Demi en ik dachten van te voren, we kunnen dit wel te voet doen. De Uber zou ons alleen naar boven kunnen brengen, maar niet terug naar beneden. Toen we er eenmaal waren, toen waren we echt blij met onze Zack en met de mensen met wie we mochten meeliften, want dit was niet te doen met de benenwagen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na onze tocht doorheen de Waimea Grand Canyon, zijn we terug naar het strand waar we de dag ervoor ook zaten om daar te genieten van onze broodjes. Zach vertelde ons dat de ook zeker een waterval hier moesten zien en dus heeft hij ons nadat de auto was afgekoeld en terug werkte naar de waterval gebracht. Dat was ook mooi om te zien. Daarna bracht hij ons terug naar het Tip Top motel en namen we afscheid. Demi en ik zijn Demi en ik niet als we geen honger hadden als we terug aankomen bij het Tip Top motel en dus zijn we die avond gaan eten bij de Pizzahut. Wist je dat je hier pizza kan bestellen met in de korst kaas in?

IMG_6405

De maandag zijn we in de ochtend naar het strand geweest dat dicht bij het Tubinghuis gelegen lag. Daarna zijn we met de Uber verder gegaan naar het Tubinghuis om te gaan Tubingen. Dit is dus waar iedereen mij in zat te taggen. Nou, ik heb het gedaan, maar dit was zijn geld niet waard. Er stond op dat de activiteit 3 uur duurde. Het duurde ook 3 uur met een halfuur heen te rijden, een uur te tubingen, een uur pauze en nog een halfuur terugrijden. De tubing zelf vond ik nogal saai en er gebeurde niet echt wat. De adrenaline die dacht te gaan krijgen, kreeg ik niet. De waterval was amper 7 centimeter groot. Nee, dit vond ik echt zijn geld niet waard.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na de tubing zijn we teruggegaan naar het Tip Top motel om onze koffer op te halen. Hierna zijn we doorgereden naar de luchthaven. Op de luchthaven hier zijn ze heel makkelijk. Geen plastic zakje bij voor je vloeibare stoffen in te doen? Niet erg, gewoon in je tas houden en het is goed.

Op de luchthaven zelf, hebben we weer genoten van een alcoholvrije lava flow. Een lava flow is een pina colada met vanonder aardbeienpuree in. Na het nemen van het vliegtuig en terug geland te zijn in Honolulu, moesten we weer op zoek naar een Uber. We waren aan het wachten voor een Uber waar hij ons ook op de heenweg had afgezet. Hoe moesten wij weten dat je voor een Uber naar het einde van de luchthaven moesten wandelen. Maarja, na een klein halfuurtje kwam dat ook weer oké en was ons weekendje weg echt ten einde. We zijn weer terug in Honolulu.

IMG_6401

Loviess

Mariel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s