Deze post moest nog komen

(Shanghai – 7 mei 2019 – 01:22 uur – belofte waarmaken)

Hooii,

Toen ik vertrok uit Hawaii wouden mijn Amerikaanse vrienden graag een blogpost over hunzelf hebben. Andrew, deze is voor jou.

De eerste avond toen ik je ontmoette, tja, ik weet niet wat ik moet zeggen: niet aantrekkelijk maar wel gezellig. Ohja, een mooi pluspunt, je had//hebt een auto. Ook kwam ik al na de eerste avond te weten dat jij tepelpiercings hebt. WTF, wie neemt er nou tepelpiercings. BAHBAHBAH, afschuwelijk, niet om aan te zien. Nee Andrew, ik heb ze echt nooit mooi gevonden. Doorheen de maanden werd je voor mij niet aantrekkelijker, maar dat wisten jij en ik allebei wel. Echter wel, vond ik je steeds aardiger, totdat ik je op een bepaald punt moest aanspreken. Nog 1 keer Andrew en dan, dan sla ik je in elkaar. Je wist precies waar ik het over had. Natuurlijk wist ik zelf ook wel dat ik nooooiiit iemand van het leger zou kunnen verslaan, maar ja het was dan wel de poging waard.

Mijn leukste moment wat ik met jou heb beleefd, euhmm, daar moet ik toch wel even over nadenken. Ik vond onze avond swimmings (ook al bleef ik aan de kant) zeer gezellig, de ritjes in je truck waarbij och god, hoe heette dat liedje ook alweer afspeelde, de momenten in Mooses, de strandshillings, de surfchillings, de drankshillings, FRIENDS GIVING, .. misschien zijn het toch wel te veel leuke momenten om op te noemen. Misschien wel de topper: mijn rode kreeftenkopmoment op de verjaardag van Richard, omdat jij mijn blog hebt zitten lezen :O.

Andrew, je bent totaal niet aantrekkelijk, maar nog steeds ben je gezellig. Gooi die piercings uit, doe die oorbel uit je oor en zet eens wat minder tatoeages, want de laatste paar zijn geen echte verbeteringen.

Ik wens je een mooie toekomst en misschien kruizen onze paden nog wel eens. Ik hoop dat jij net zo genoten hebt van de vele momenten die we samen hebben beleefd. Wat ik mij nog steeds afvraag is welke burrito ik nu had gegeten bij Taco Bells, dus welke had ik?

Loviess

Mariel

Inhaalactie: 2 tot 7 Oktober (ontspannende week)

(22 Oktober 2018 – lokale tijd 17:58 uur)

Hooii lezer,

Het is even geleden dat ik iets gepost had. Maar de afgelopen 2 weken zat ik midden in mijn examens, en daarvoor, tja ik had een super leuke tijd.

2 Oktober: Demi en Kai jarig!!

Op één dag waren twee gezellige meiden jarig. Demi werd 22 en is letterlijk mijn enige Nederlandse vriendin hier. Niet dat we veel keus hebben.. Kai, ze komt uit de VS zelf en is zo gezellig. Kai werd 21, en dat moest natuurlijk goed gevierd worden. Demi en ik zijn eerst overdag naar het strand geweest. In de avond hadden we eerst houseparty in hun appartement. Gezellig toch met wat Belgisch bier en Pina Colada’s en Vodka natuurlijk. Daarna zijn we met zen allen (Demi, Kai, Michi, Alex en Jason) naar Mooses gegaan. Mooses is op dinsdag The Place To Be. Ze verkopen hier dan mix aan 1$. SHOCK, want alles is hier zooo duur. In de club kwamen we onze Duitse vrienden tegen, zoals Laurin, Tina, etc. Op het einde van de avond had Demi ook een nieuwe vriend leren kennen (niet aantrekkelijk, maar hij is wel gezellig). We zijn met hem eerst gestopt bij Taco Bells voor wat te eten en daarna doorgereden naar het strand voor een nachtduik in het zeewater.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Laurin kan goede foto’s maken..

Na 2 uur slaap was mijn ochtendritueel voor school begonnen. Ja, ik ben met 2 uur slaap op, de enige geweest die naar school ging de volgende dag. Ik zag niet uit, nog steeds in katerschap, maar ja ik ben Nederlands/Belg dus ik kan dat! Wie ’s avonds kan feesten kan overdag ook gewoon in de les zitten. Na school, was ik bekaf en riep mijn “comfortabel” bedje me.

Na een dag te hebben bijgetankt, was de vrijdag aangebroken. Demi en Mariella kwamen met het schitterende idee om na school opnieuw een berg te gaan beklimmen: de Diamond Head Crater. Het was een easy hike en het uitzicht was schitterend. Kijk zelf maar even in de onderstaande foto’s:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Toen we terug naar de beneden daalden, zagen we onze verse ananassap in een ananas al voor ons, maar natuurlijk, je kan Demi en Mariella niet zijn als het standje al gesloten is voordat je beneden bent. Sad us!

Toen ik terug thuis kwam, was het schoolwerk tijd. Daarna kwam Jason nog langs. Toen zijn we gaan roken en daarna ben ik naar Demi toegegaan om haar te helpen met het maken van haar huiswerk: ad designen. Wat grappig gaat zijn is dat ik vrijdag van Azulli ga horen: Demi van mijn Media Strategies and Sales kan heel goed ads designen.

6 Oktober: Hiken/Zwemmen met Laurin

Laurin en ik hebben elkaar leren kennen in het begin van het schooljaar. Ik was nog very lonely en vroeg in de HPU uitwisseling groep wie er met me mee wou gaan naar de Zoo. Hij had me toen privé gestuurd, maar ik had dat op dat moment niet ontvangen. Uiteindelijk zaten we ook samen in 2 vakken. Maar beide van ons hebben 1 vak ervan laten vallen, en nu hebben we geen les meer samen :(. Maar, we kwamen elkaar terug tegen in Mooses. Nou, eigenlijk omdat we nog steeds contact hadden via messenger en aan het praten waren over Mooses, dacht ik laten we eens vragen of hij er ook is. En ik kreeg terug dat hij naar een dansende meid was aan het staren. Dus we geraakte aan de babbel en kwamen met het spontane idee om dus vandaag te gaan hiken.

We zijn naar de Makapu’u trail geweest, met het uitzicht op het lighthouse en naar de tide pools. Het was een lange busrit/wandelrit om aan het begin van de trail te geraken, maar het was echt de moeite waard. Het uitzicht, de wandeling en het gezelschap was fantastisch en op het einde een duikje nemen in de tipe pool was verfrissend. Het feit dat ik van een steen ben afgedonderd door een golf meegerekend. Het was schitterend! Ik hou van dit eiland.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

7 Oktober: Schoolwerk

Nou werd het tijd om weer terug aan de slag te gaan voor school. Ik had een schoolopdracht met mijn groep aardig verknald: 10 op 25, maar we kregen een herkansing. Dus kwamen we vandaag samen om het te maken. Voordat ik naar Tina’s supermooie appartement ging, ben ik gestopt bij Target en Walmart: voor inkt, een douchezeil (want onze had allemaal vieze plekken) en nieuwe matjes.

Na het maken van de opdracht, ben ik doorgefietst naar Ross voor nog wat decoratie voor in de woonkamer. In de avond werd het tijd om de boeken in te duiken, want de examens kwamen eraan.

 

Loviess

Mariel

 

De tijd vliegt

(1 oktober 2018 – lokale tijd: 09:21 uur)

Aloha iedereen,

Op donderdag 20 september ben ik naar de Three Tables beach geweest. Op het internet stond er dat het een kuuroord was voor snorkelaars. Echter, vond ik dit wat tegenvallen. Het strand was echter super mooi. Mijn snorkelbril en snorkelpijp hebben wat problemen met elkaar en mij. Mijn snorkelbril gaat over de helft van mijn lip, waardoor de pijp niet mooi sluit in mijn mond. Hier moet ik nog een oplossing gaan zoeken. Van Demi mag ik haar snorkelmasker eens proberen. Als dit mij aantrekt, dan ga ik zo één bestellen op Amazon.

De busreis naar de Three Tables was lang. De heenweg duurde twee uur. Toen ik daar aankwam, ben ik naar Foodland gegaan om hier mijn eerste sushi te eten. Daarna heb ik de rest van de middag op het strand en water doorgebracht. De heenweg ging door de bergen heen, maar op de terugweg reden we langs de east shore. Ik heb dus op zaterdag het halve eiland gezien. Gewoonweg in de bus. Op de terugweg geraakte ik aan de babbel met een oudere local hier. Hij was super aardig en zei dat als ik problemen had, dat ik hem altijd kon bellen. Ik denk dat ik hem herinnerde aan zijn dochter, die dit jaar op de main land is gaan studeren. Het geluk aan zo’n lange busreis is, dat je daar lekker in alle rust kan studeren, want vrijdag had ik mijn eerste quiz van Communication and Culture. Daar was ik super zenuwachtig over, want het was de eerste test die wat we kregen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De vrijdag had ik dus gewoon weer les. Mijn test van Communication and Culture ging super goed en heb daar een 10/10 voor gehaald. Mijn score momenteel van Communication and Culture is 10/10. Op al mijn taken en testen staat er momenteel 10/10. Dat voelt super goed kan ik je vertellen. Voor mijn klassen Mass Media Today en Writing for Mass Media, heb ik een super leuk groepje. We zijn de vier blondjes in deze twee klassen. ’s Avonds zijn we uitgegaan met een hele groep van het appartement. Het was geweldig. We zijn naar The Vault geweest. Dit is een R&B club. Het was een avond vol gezelligheid, muziek, dans en drank.

IMG_6637

De zaterdag zijn we in de avond vertrokken naar de West shore. Hier zijn we gaan kamperen. Onze bedoeling was om te gaan kamperen op het strand, maar toen we er aan kwamen waren we diep verrast. We gingen namelijk kamperen in de bergen en op een militair terrein. Je zou ons niet zijn, als je niet te laat aankwam. Maar wij, de meiden, even met onze wimpertjes lief knipperen en we mochten het terrein op. Dit was mijn eerste keer echt kamperen buiten op een festival. Het was geweldig! We hadden marshmallows meegenomen en deze boven het vuur gehouden. Dat smaakt goed zeg.

De zondag zijn we naar het strand gegaan aan de West shore en hebben hier onze dag doorgebracht met zonnen en zwemmen in de golfjes. 😀

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De maandag ben ik gewoon naar school gegaan en daarna ben ik samen met Demi naar Ala Moana beach geweest. Ik vind dit strand beter dan Waikiki beach, want op Ala Moana beach is het minder druk en kan je dus meer genieten van de rust.

De rest van de week was het gewoon genieten van het strand, school en elkaar. Ik heb tot het einde van die week niks speciaals meer gedaan. Het was de bedoeling om in het weekend te gaan surfen, maar jammer genoeg, antwoordde surfschool niet. Ook heb ik een leuke jongen ontmoet waar ik dit weekend mee heb doorgebracht. Op zaterdag zijn we in de avond gaan uiteten – SUSHI – en daarna hebben we een filmpje gekeken. De zondag hebben we de ochtend doorgebracht met ons boek aan het zwembad bij ons appartement en in de namiddag zijn we naar Waikiki beach geweest. Hij was hier namelijk nog niet niet geweest.

Wat zal deze week mij brengen? Ik laat mij verrassen.

Xxx

 

Mariel

Mijn avontuurtjes

(19 September 2018; lokale tijd 23:47 uur)

Hello,

De afgelopen dagen was het niet alleen maar school, maar heb ik ook geweldige avonturen beleefd.

Rond 12 September 2018, was er weer een hurricane over Hawaii. Jullie hebben over deze hurricane niks gehoord in het nieuws, maar hij was meer aanwezig dan de vorige. Mariel ging die dag mooi naar school met een zonnetje, dus bracht ze geen regenjas (die ik niet heb) of een paraplu mee (die ik wel heb). Eenmaal op school, transformeerde ze in een bezopen katje. Ze was helemaal nat van top tot teen.

In de avond dachten Demi en Mariel, laten we ergens wat gaan eten, TE VOET. We zijn te voet naar Waikiki gewandeld en hebben daar in een gezellig restaurantje tacos gegeten en pina colada’s gedronken. Daarna zijn we te voet naar huis gegaan, in de stortregende regen, dus Mariel kwam die dag voor de tweede keer als een bezopen katje thuis.

IMG_6502

14 September 2018, ben ik na school, met mijn prachtige fiets richting Waikiki gereden. Demi was al op het strand en het nam mij een uur in beslag met mijn geweldige fiets om haar te vinden. Maar het was gelukt en ik kon genieten van het heerlijke water, de prachtige zon en elkaars gezelschap.

IMG_6518

In de avond hadden we drinkavond in het appartement. We hebben heerlijk gedanst, gelachen en gedronken. Het was gezellie.

IMG_6521

Na een vermoeide nacht was zaterdag aan de beurt. In de ochtend ben ik gaan werken voor school. Daarna zijn Émelie en ik naar Foodland gegaan om inkopen te doen voor die avond. Ik heb nu fruitsap in overvloed maar het zo lekker. Toen we thuis waren, zijn we ons snel gaan omkleden en daarna hadden we voordrink – met zelf gemaakte pina colada’s.

De voordrink was afgelopen en zijn we geuberd naar Nextdoor. Nextdoor is een club in Chinatown. Waar was je? Nextdoor. Wat next door? Nee, Nextdoor! Hier hebben we gezellig gedanst en gefeest tot 1:30 uur! Daarna zijn we de club uitgegooid terwijl we al buiten stonden omdat zogezegd één van ons alcohol had gekocht voor een minderjarige, wat helemaal niet waar was. Maar de clubs hier in Hawaii sluiten dus om 02:00 uur. RAMPZALIG! Ze kunnen feesten, maar toch ook weer niet! Ook waren we onze Claire kwijtgeraakt, maar ze leeft nog en we hebben haar heelhuids terug kunnen afleveren in appartement #303.

IMG_6527

De zondag zijn Claire, Sarah, Nathan en ik naar de East Shore gegaan. We zouden naar het strand gaan, die we ook gevonden hadden, maar waar er geen klifjump was. We hebben wat bergjes beklommen en naar het water gestaard. Daarna zijn we naar de lookout gereden om over Honolulu heen te kijken. Het zag er zo mooi uit. Toen we terug wouden rijden richting Kalo Place, starte de auto niet meer. De batterij natuurlijk! We zijn aan mensen gaan vragen voor startkabels en onze reddende engel had er een paar bij. De auto deed het weer, tot dat we omkeerde en toen viel de auto terug uit. Opnieuw geprobeerd maar de kabels smolten gewoon en er kwam rook uit de auto. Resultaat: auto duwen tot langs de weg en met de Uber terug naar huis.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De maandag ben ik na school met Tristian, Émelie en Nathan naar The Northshore gegaan. Impulsieve actie, maar zo geweldig. Hier zijn we naar een strand gegaan met een klifjump. Doodangsten? Neen, maar eerst wel even kijken wanneer je moet springen. HET WAS FACKING GEWELDIG!!!

IMG_0702

Daarna hebben we onze handdoekjes uitgespreid en een kampvuurtje gemaakt op het strand. We hebben genoten van heerlijke muziek en elkaars gezelschap. My friends = My Family ❤

Vandaag, ben ik na school naar Kalo Place gegaan. Hier heb ik even wat huiswerk zitten doen. Ik vertel: ik heb een boek moeten aankopen voor 30 dollar voor facking in huistaak, maar okee. Daarna zijn Demi en ik naar de Koko Head gegaan. The Kok Head Trial is een trial waarin je in de oude tramsporenpad omhoog gaat naar de top van de krater. Wat een hell was dat. Na duizend pauzes, een flesje cola zijn we aan de top geraakt om te genieten van een schitterende zonsondergang.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Toen we terug naar beneden gingen was het al donker en het was gevaarlijk as hell. Demi en ik hebben allebei onze voet omgeklonken, maar het is fijn. Je moet ook voelen dat je wat gedaan hebt. Op onze terugweg kwamen ook twee mannen/jongens (Hawaiiaanse mensen hun leeftijd schatten is zoo moeilijk, ze lijken allemaal zo jong) met zaklantaarns. We hebben gepraat en elkaar wat leren kennen. Mijn mamsie zei altijd: “niet met vreemden in de auto stappen”. Nou mam, je dochter heeft vandaag niet geluisterd want vreemden hebben haar thuis gebracht :D. Maar hier in Hawaii kan alles. De mensen zijn zo vriendelijk hier, echt zo anders dan bij ons. Deze cultuurshock is geweldig om te mogen ervaren en ik zou het ook voor geen goud gemist willen hebben. Het begin was moeilijk, maar nou, heb ik spijt dat het begin zo moeilijk was, want dit eiland sluit je gewoon in je hart en je wilt hier niet meer weg!

Loviess

Mariel

School

(19 september 2018 – lokale tijd 23:00 uur)

Aloha,

Het is eventjes geleden dat ik iets gepost heb, maar het gaat geweldig goed met mij. Ik ben nu helemaal gewend aan mijn nieuwe leven hier. Ik weet dat mijn familie thuis is, maar mijn Kalo Place-genootjes zijn mijn nieuwe familie geworden.

Ik begin te wennen aan het schoolsysteem hier. Het enige waaraan ik nog moet wennen zijn de readings die je vooraf moet doen. Voor 1 vak, hoef dit al niet meer, want ik heb heel mijn boek uitgelezen. Mijn favoriete les is International Marketing. De docent is zo into her students. Ze noemt ons her kids. We hadden afgelopen week een quiz en ik had een 9,5/10. Er stond bij 1 vraag discuss with me, dus ben ik vandaag na de les naar haar toe gegaan. Het ging over de indexes van Hofstede en omdat ik ze al kan combineren, vond ze dat ik te advanced bezig was, maar ze zei: ik geef je dat half punt toch terug, want dit is waar ik naartoe streef, omdat ik het kon argumenteren. Zo’n schatje.

De Amerikanen zijn zo competitief, daar moet ik dus nog wel echt aan wennen. Tijdens International Marketing moesten we een race houden met onze groepen voor ons groepswerk. We moesten rennen door de klas heen, vragen invullen voor het snelst zodat je je eigen onderwerp mocht kiezen. Ons onderzoek gaat gaan over de culturele aspecten van New Zealand.

Wat echt wel grappig is, is dat ik het moeilijk vind om nu in het Nederlands te schrijven. Ik begin gewend te geraken aan Engels en dan is deze overstap toch weer even moeilijk. Raar toch, dat je je eigen taal ook kan verleren. Soms kan ik gewoon niet meer op het Nederlandse woord komen en denk ik alleen maar in het Engels.

Voor mijn vak Mass Media Today moesten we onszelf promoten op Instagram. Mijn docent werd verliefd op mijn fotootje van mijn mamsie, oma en overgrootoma. Ze vond het prachtig. Azulli zat ook in het team voor de #she innovates. Ze hoopte zo dat we naar deze seminarie/panel gingen, omdat ze er zoveel tijd in had gestoken. We zijn dan ook speciaal voor haar gekomen. Het ging over hoe wij als vrouwen in de nieuwe technologie en in de mannenwereld moesten overleven en dat wij dit kunnen. Echter, hoe het concept in elkaar stak, sprak mij niet echt aan. De sprekers spraken alleen en er was geen animatie qua foto’s of filmpjes. Ook werden dezelfde vragen aan ieder panellid gevraagd en werd het wat saai afgebeeld. Maarja, portfolio-uren zijn belangrijk op de PXL.

Lovies

Mariel

De afschuwelijke week

(9 september 2018, lokale tijd 21:53 uur)

Hooii,

Deze week was de afschuwelijkste week tot nu toe hier. Na een onvergetelijke island-trip naar Kauai, kwam in maandagavond terug in Honolulu. Toen was alles nog koek en ei. De dinsdag heb ik heel de dag voor school gewerkt.

De woensdag ben ik eerst naar school gegaan. Na school, had ik afgesproken met een paar van mijn klas van International Marketing om nog te werken aan de groepsopdracht over GoPro. Doet GoPro aan international marketing of global marketing? We weten het nog altijd niet. We kunnen het niet goed bepalen, maar ja. Het werk is ingeleverd dus we zullen wel zien. Daarna ben ik snel met de bus naar huis gegaan. Hierna heb ik me omgekleed en de fiets gepakt en ben richting Waikiki Beach gereden. Omdat het toen in België al 6 september was, ben ik met Demi een drankje gaan doen. Mijn mamsie was namelijk jarig.

De donderdag ben ik naar de andere campus geweest om te kijken hoe het daar was en het was zo mooi daar. Het gebouw viel tegen, maar de natuur. Prachtig! Toen ik terugkwam in Downtown, ben ik naar het Ali’iolani Hale geweest. Dit is één van de locaties waar Hawaii Five O filmt. In dit gebouw zitten zogezegd de headquarters van Hawaii Five O. Maar in werkelijkheid vindt je hier de Hawaii Supreme Court en een museum over de evolutie van het recht in Hawaii. Ik had al wat last voor mijn idee van koortsblaren maar die avond brak de hel los. Mijn hele lippen waren bedekt met blaasjes en het stond in brand (qua gevoel natuurlijk). Ik heb de hele nacht niet kunnen slapen van de pijn.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De vrijdag was ik vermoeid, kon janken van de pijn en mijn heimwee werd alleen maar erger. Toen ik naar school ging, ben ik gestopt bij de Walmart voor een zalfje voor op mijn lippen. Daarna ben ik naar school gegaan. Terug op de bus richting huis keek ik naar mijn arm. De armband die ik had gekregen van mijn mamsie was weg. De armband staat voor de zon: mijn mama is mijn zonnetje, en de zon schijnt altijd waar we ook zijn. Ik heb heel de busrit kunnen janken. Iemand vroeg aan mij wat er aan de hand was, maar toen begon ik nog harder te janken. Toen een vader met zijn dochtertje tegenover mij kwam zitten, ja toen werd het nog erger. Ik mis thuis. Eenmaal terug bij mijn appartement ben ik overal gaan zoeken, maar ik kon hem niet terugvinden.

Samen met Emelie en Tristian ben ik terug naar Downtown gegaan om te gaan zoeken, maar het was vergeefs, mijn armbandje is weg. Ze zagen in mijn gezicht dat ik omkwam van de pijn en ze zeiden dat ik dringend naar de dokter toe moest, want deze blaren op mijn mond waren niet normaal. Dus zijn we erna na de dokter gegaan. Ik heb nu 4 medicamenten want ik heb 3 infecties op, in en rond mijn mond. Heerlijk :(. Ik mag me niet blootstellen momenteel aan de zon, want dan kan de infectie erger worden.

Dus mijn weekend is geworden in plaats van met dolfijnen zwemmen met Joseph, binnenblijven en series kijken. Ik ben momenteel in zo’n slechte bui en ik weet dat ik me in een paradijs bevindt, maar dit paradijs lijkt in het niks met mijn heimwee.

Loviess

Mariel

Kauai, een schitterend eiland, een schitterende ervaring

(6 september 2018 – lokale tijd 15.23 uur)

Hooii lezer,

Vorige week liet ik je weten dat ik afgelopen weekend een ander eiland ging ontdekken. Dit eiland heet Kauai.

Vrijdag, na mijn lessen ging ik samen met Demi nog snel iets eten in Downtown. Daarna hebben we een Uber genomen richting de luchthaven: Honolulu International Airport (HNL). Toen we onze koffer gingen inchecken, kwamen we erachter dat er dus nog een van der Honing op het vliegtuig ging zitten. Wie deze van der Honing is, is me nog altijd een raadsel. Na het inchecken van onze bagage, hebben we de tijd doorgebracht onder het genot van een alcoholvrije lava flow. Daarna het vliegtuig genomen richting Kauai.

Rond ongeveer 18.00 uur waren we geland. Na het ophalen van onze koffer, dachten we, omdat ons motel 5 minuten rijden met de auto van de luchthaven gelegen lag, we dit ook wel met onze benenwagen konden doen. Echter toen we een stukje verder waren, zagen we geen voetpad meer en zouden we op de weg het stuk moeten wandelen. Dit zagen we niet zitten, omdat ze hier nogal wild kunnen rijden. Dus zijn we teruggegaan en hebben we een taxi genomen richtingen het Tip Top Motel.

Eenmaal aangekomen bij ons Tip Top Motel, namen we onze spulletjes uit de koffer en gingen we onze zelf gesmeerde boterhammen met pindakaas eten. Na ons avondmaal zijn we een blokje om gaan wandelen en erna vroeg in ons bedje gedoken.

De dag nadien (de zaterdag dus) moesten we al om 06.00 uur bij een check-in punt staan aan de andere kant van het eiland. Het was dus een korte nacht en de Uber heeft ons om 05.45 uur afgezet. De buurt was blijkbaar niet de veiligste buurt en hij zei: blijf onder de lampen wachten en niet in het dikke donker. We dachten echter, over een kwartiertje is onze check-in al daar, maar toch nog zijn we onder het licht blijven wachten. Hawaianen zijn geen Hawaianen als ze niet relaxed zijn, dus in plaats dat de check-in om 06.00 uur was, was het 06.30 uur.

Je vraagt je nu zeker af, welke check-in? Waarvoor moet jij je nog inchecken als je al ingecheckt bent bij het hotel. Nou, we gingen die zaterdag dus kajakken. Met onze instructors: Mekenzee en Zack, en nog andere toeristen zijn we richting de Napoli Coast gereden. Hier konden we ons omkleden en daarna gingen we de zee in om te gaan kajakken. Wat was dat gaaf en leuk zeg! Ik dacht dat ik het nooit ging volhouden, maar ik heb het tegendeel bewezen. Onderweg met onze kajak konden we genieten van Hawaiaanse dolfijnen en van een schitterend uitzicht op de bergen en uitgedroogde watervallen van het eiland. Dit was zo vet! ik heb wilde dolfijenen met baby’s gezien! WAUW!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De heenweg was zwaar. We hadden wind tegen en de golven stonden sterk. Maar na een lange tijd kajakken, kwamen we uit op een afgelegen strand dat alleen maar vanuit het water te bereiken was. Hier kregen we een lekker broodje en een drankje en konden we het stukje strand verkennen. Toen we de grote stenen waren aan het beklimmen, en ons omdraaide, zagen we een zeeleeuw of zeehond op strand liggen. Nog een keer: WAUW! Hoe prachtig is het om deze dieren in hun eigen natuurlijk habitat te zien leven. Na een tijdje zouden we onze kajak terugpakken en terug richting de auto gaan, maar toen, plots van het één op het andere moment, zagen we de zeeleeuw of zeehond zwemmen doorheen het water!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Demi en ik zaten allebei apart bij de instructors in de kajak. Misschien daarom dat het niet al te zwaar voor ons was… Zack doet zijn stage bij het bedrijf en had de volgende vrij. Hij zag het wel zitten om met ons de zondag naar de Waimea Grand Canyon te gaan. Ze vroegen of ze ons ook ergens moesten afzetten, want wij waren de enige die geen auto hadden. We hebben gevraagd of ze ons naar een strand konden brengen waarbij we een mooi uitzicht hadden op de zonsondergang. Het uitzicht was adembenemend, maar we moesten toch nog even de schade van slaap inhalen. Dus, zijn we op strand voor een tijdje in slaap gevallen. Daarna hebben we genoten van de zonsondergang en van de lokale muziek wat er werd gezongen. Hierna waren we opzoek gegaan naar het lokale festivalletje wat er was, maar we vonden het niet. We hebben dan maar de Uber genomen en zijn terug naar Tip Top Motel gegaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Eenmaal bij Tip Top Motel aangekomen, begon mijn maagje toch wel te grommelen. We zagen de dag ervoor een Italiaans restaurantje liggen en zijn hier gaan eten. Wat had ik dat gemist, echt Italiaans eten.

De volgende dag (zondag dus) kwam Zach ons in de middag halen om naar de Waimea Grand Canyon te gaan. Onderweg zijn we gestopt in het dorpje waar Lilo en Stitch werd bedacht – opgenomen. Hier hebben we een lekkere smoothie gehaald en zijn we daarna doorgegaan naar de canyon. Toen we eenmaal bij de Grand Canyon aankwamen, startte de auto niet meer. De rest hebben we moeten liften. De foto’s van de Waimea Grand Canyon spreken voor zich. We hebben soms lang moeten wachten voordat de mist en de wolken uit het gebied waren. Maar dit was adembenemend! Demi en ik dachten van te voren, we kunnen dit wel te voet doen. De Uber zou ons alleen naar boven kunnen brengen, maar niet terug naar beneden. Toen we er eenmaal waren, toen waren we echt blij met onze Zack en met de mensen met wie we mochten meeliften, want dit was niet te doen met de benenwagen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na onze tocht doorheen de Waimea Grand Canyon, zijn we terug naar het strand waar we de dag ervoor ook zaten om daar te genieten van onze broodjes. Zach vertelde ons dat de ook zeker een waterval hier moesten zien en dus heeft hij ons nadat de auto was afgekoeld en terug werkte naar de waterval gebracht. Dat was ook mooi om te zien. Daarna bracht hij ons terug naar het Tip Top motel en namen we afscheid. Demi en ik zijn Demi en ik niet als we geen honger hadden als we terug aankomen bij het Tip Top motel en dus zijn we die avond gaan eten bij de Pizzahut. Wist je dat je hier pizza kan bestellen met in de korst kaas in?

IMG_6405

De maandag zijn we in de ochtend naar het strand geweest dat dicht bij het Tubinghuis gelegen lag. Daarna zijn we met de Uber verder gegaan naar het Tubinghuis om te gaan Tubingen. Dit is dus waar iedereen mij in zat te taggen. Nou, ik heb het gedaan, maar dit was zijn geld niet waard. Er stond op dat de activiteit 3 uur duurde. Het duurde ook 3 uur met een halfuur heen te rijden, een uur te tubingen, een uur pauze en nog een halfuur terugrijden. De tubing zelf vond ik nogal saai en er gebeurde niet echt wat. De adrenaline die dacht te gaan krijgen, kreeg ik niet. De waterval was amper 7 centimeter groot. Nee, dit vond ik echt zijn geld niet waard.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na de tubing zijn we teruggegaan naar het Tip Top motel om onze koffer op te halen. Hierna zijn we doorgereden naar de luchthaven. Op de luchthaven hier zijn ze heel makkelijk. Geen plastic zakje bij voor je vloeibare stoffen in te doen? Niet erg, gewoon in je tas houden en het is goed.

Op de luchthaven zelf, hebben we weer genoten van een alcoholvrije lava flow. Een lava flow is een pina colada met vanonder aardbeienpuree in. Na het nemen van het vliegtuig en terug geland te zijn in Honolulu, moesten we weer op zoek naar een Uber. We waren aan het wachten voor een Uber waar hij ons ook op de heenweg had afgezet. Hoe moesten wij weten dat je voor een Uber naar het einde van de luchthaven moesten wandelen. Maarja, na een klein halfuurtje kwam dat ook weer oké en was ons weekendje weg echt ten einde. We zijn weer terug in Honolulu.

IMG_6401

Loviess

Mariel

Kennismaking met mijn vakken

(30 augustus – 19:06 lokale tijd)

Goedemorgen voor jou, goedenavond voor mij,

Ik heb hurricane Lane overleefd. Het was een zware bevalling hier op het eiland, want hij heeft ons niet geraakt. We hebben de hele dagen binnen gezeten, maar eigenlijk konden we net zo goed naar buiten gaan. Maarja, weer een ervaring rijker.

Deze week is mijn eerste echte schoolweek. Het zit er voor deze week alweer bijna op. Gelukkig. Ik weet het niet, de omgang hier op school is totaal niet mijn stijl. Ik weet het dat ik naar al mijn lessen ga, ok, toch de meeste. Maar dat ze hier bij iedere les de aanwezigheid opnemen, zo raar. Zitten we weer terug in het middelbaar? Er staat zelfs punten op om in de les te komen. 10%! en ook nog eens 10% op participation. De deuren sluiten hier precies als je klas begint. Het academisch kwartiertje is vervlogen.

Ik had maandag de vakken: Mass Media Communication en International Marketing. Dit zijn kei leuke vakken. De prof van Mass Media is ook een super leuke vrouw met veel babbeltjes. Ze was er zelf maandag dan niet, maar ik had haar woensdag wel. De vrouw van International Marketing is meer into haar les, maar soms kan er een lachje van af.

Op dinsdag had ik Cultural Values/Hotel Management and Global Distance and Supply Chain Marketing/Management. Cultural Values, wat is dat een leuk vak. Ik denk dat ik dit het leukste vak van de vakken ga vinden. We moeten in groep een Hawaiiaans bedrijf met het Hawaiiaans bedrijfscultuur implementeren in een ander land, naar keuze. De groepverdeling is zeer random gedaan, maar ik zit met iemand van de VS, iemand van Taiwan en 2 van Japan. Dus dat wordt nog interessant. Ik ben de enige in de klas die marketing gestudeerd heeft, buiten de prof zelf en hij zegt dat onze groep daardoor heel sterk gaat staan. 😀

Ik ga niet veel woorden, of probeer ik toch aan Global Distance and Supply Chain Marketing/Management vuil maken. Maar wat was me dat. Die prof, het was net een tiran. Hij bleef maar doorpraten dat er mensen de klas moesten laten vallen en dat hij niet aan zoveel man les zou geven. Als hij dat überhaupt zou doen. Want wij moesten voordat iedere les begon het materiaal al snappen zodat we in de klas alleen maar een presentatie van een groep te zien kregen en dan discussies gingen voeren. Praat je niet in de klas is het 0/10?!?! Hij had zelfs een assistent die de verdere uitleg moest doen omdat hij zelf er niet dieper op in zou gaan. Hij zou ook niks verbeteren maar de assistente. Wat is dat??? Nee, die professor was totaal niet aan mij besteed en dus heb ik dit vak ingewisseld voor Mass Communication Writing.

Mass Communication Writing lijkt me ook wel een interessant vak. Ik weet nog niet precies wat dit vak precies gaat inhouden, maar ik laat me verrassen.

Wat ook zo raar is hier: we hebben testen, quizes (gaan ook op punten), taken – huiswerk (ook op punten), groepswerken (ook op punten) en examens. Van 1 vak, heb ik gewoon 5!!!!! examens op deze korte periode. Ik snap er echt niks van.

Ik moet wel eerlijk bekennen dat de heimwee in mijn lichaam de overhand neemt. Ik had het veel makkelijker verwacht dan het is. Ik mis iedereen zo hard! Er gaat geen dag voorbij dat ik niet gehuild heb. Ik mis het thuisfront. Ik zit hier in mijn droomparadijs en ik mis België, thuis.

Morgen heb ik men eerste quiz van international marketing en vertrek ik na school samen met Demi naar Kauai. Dit is een ander eiland. Hier zullen we blijven tot maandagavond en dan komen we weer terug om dan dinsdag fris en fruitig in de les te zitten.

Ps.: Ik heb maandag vrij.

Loviess

Mariel

Mariel is surviving a hurricane

(24 augustus – lokale tijd 19:33 uur)

Hooii lieve lezer

Er zijn weer wat daagjes verstreken, maar hier kom ik met mijn update.

Op 22 augustus (afgelopen woensdag) werd de orientation week gestart van mijn nieuwe school: Hawaii Pacific University (HPU). We hadden eerst een verplichte bijwoning van de F1-visa. Hier kregen we informatie over wat we mogen doen gedurende ons verblijf hier en wat niet. Daarna had ik afgesproken met Anne Josefine. Dit is een jonge vrouw dat ook naar dezelfde school gaat. Ze komt uit Noorwegen. Samen met Joseph hebben we gegeten in de Spaghetti Factory. Wat hebben ze hier veel en lekker eten zeg. Ik dacht dat ik alleen tortellini met spinazie had besteld, maar ik kreeg als vooraf een salade (waarbij ze heel blij waren dat ik zei: verras me maar met welke saus), daarna mijn tortellini en tot slot ook nog een ijsje. Het was zoooo veel. Aan de Amerikaanse hoeveelheid ga ik denk ik niet gewend raken.

Daarna zijn we naar de kick-off gegaan. Na onze aanmelding kregen we dit geweldige T-shirt met naamkaartje en ketting. Ik voelde me net een eerste jaartje. – HAHA –

Hierna gingen we in groepjes verder. Toevallig zat ik samen met Demi (mijn Nederlandse kotgenoot) en Tina (mijn Duitse vriendin) in een groep. We kregen nu de tijd om elkaar beter te leren kennen en om antwoorden te krijgen op onze vragen. Onze groepsleider, herkende mijn naam.. Hij zo: jij bent degene die zooo veel mails naar ons heeft gestuurd. Oeps! Maar hmmm, hij is knap. Nogmaals oeps!

39875603_314748552436074_5364764695049797632_n

Als laatste activiteit werden we gedoopt tot een shark. Dit was zo een mooi gezicht. Hierna was onze avond ten einde vanwege de aankomende hurricane.

DAG LATER…

Op 22 augustus werd ons aangeraden om in de buurt van je verblijf te blijven. Met de aankomende hurricane Lane, zou het te gevaarlijk zijn buiten. Het viel echter wel mee. De hele dag zijn we binnengebleven. Ik ben Hawaii Five O gaan kijken op Hawaii :D. De hele serie staat hier gewoon online! Daarna heb ik de rest gejoind voor gezelligheid, drankjes en spelletjes. We zijn zo’n gezellige groep met Amerikanen, Nederlanders, Oostenrijkers, etc.

VANDAAG… 

In de ochtend heb ik lekker zitten facetimen met het thuisfront. Daarna, ja zo spannend, ben ik de was gaan doen, mijn kamer gaan poetsen, woonkamer soort of gepoetst, wat gewerkt voor Mercurius en natuurlijk gegeten. Straks ga ik naar Party 2, om een gezellige avond te hebben onder het genot van Hurricane Lane. Hurricane Lane gaat vanavond/vannacht waarschijnlijk hard inslaan hier. Ik hoop het niet, maar het ziet er wel zo uit. Tot nu toe zit ik gewoon veilig op de tweede verdieping.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Loviess

Mariel

The Zoo of Honolulu

(22 augustus – lokale tijd 08:12 uur)

Hooii bezoeker van Where is Casa Mariel

Op 21 augustus, gisteren dus, ben ik naar The Zoo of Honolulu geweest. De inkom kostte 19 dollar en het was zijn geld niet waard. Het park heb ik helemaal bekeken in een anderhalf uurtje. Hoe komt dit? De meeste kooien stonden leeg.

Natuurlijk heb ik ook wel dieren gezien zoals de flamingo’s, tijgers, giraffen, zebra’s, etc. Maar soms om ze te vinden, moest je heel veel moeite doen. Wat ik ook raar vond was dat aan de ingang iets stond over een klein baby olifantje en dan als je bij het olifantenverblijf aankomt er geen babyolifantje is..

Kiko, ik mis jou heel hard! Mijn allerliefste viervoeter! Gisteren in de zoo had je ook een kinderboerderij. Daar kon je de geitjes, koeien, schapen, etc. zien. Wat voor ons als normale dieren wordt beschouwd, is hier dus echt iets speciaals. De geitjes mocht je aaien onder ouderlijk toezicht. Omdat mijn mamsie niet met mij mee was naar de dierentuin, moest ik maar de regels overtreden. I petted a goat

Na mijn oooh zo lang bezoek aan de dierentuin ben ik terug naar kot gegaan om mijn bikini te pakken en samen met mijn kotgenootjes naar het strand geweest. Hierna zijn we doorgegaan naar Foodland voor wat voedsel en drinken in te slaan voor de aankomende hurricane.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Lovies

Mariel